Şu anda senden ayrılışımın 1. senesini doldurdum, buğusu çalınmış sıcak özlemin
ayrılıklara o kadar çabuk dönüşmüş ki…

Bu şehir yine kalabalık yine kaskatı bakışlarıyla boğuyor insanların gündüzlerini. Bense düşlerimi avuç avuç taşımaya çalışıyorum gerçeklere ta ki sabahın o insan eli değmemiş saatleri uykularıma elektrik verinceye dek. İşte bu şehrin ve şehrin soğuk gürültüsünün gölgelerinde aşkımı darağaçlarında sallandırmanın yollarını ararken, eski bir dostun sıcak nefesine rastladım. Tüm bunlar acısıyla, tatlısıyla, tadımlık şımarıklıklarıyla her şeyiyle çok güzel. Tam ben sensizliğe dayanabilmek için, hasretini çektiğim kokuna ulaşabilmek için rüya haritasını alırken, bir el dokundu omzuma. Düğüm düğüm gırtlağımdan tırmanarak özgürlüğe koşan hıçkırıklarımı teselli etti. Seni her gece gördüğüm rüyalarımda, sımsıkı tutuyorum ellerini, eğer onları hiç bırakmazsam rüyam sona erse bile sen yanımda kalacakmışsın gibi geliyor. Gözlerimizde çocukluğumuzdan kalan masum,temiz ve pembe renkli etmeye mecbur olmadığımız halde etmekten hoşlandığımız yeminler ve dudağımda sen..

Yazan: Tuncay

Okuduğunuz yazı 23 Nisan 2008 tarihinde 01:31 civarında yazılmış ve Me & Myself kategorisine eklenmiştir. Yazıya daha sonra yapılacak güncellemeleri ve yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz. İsterseniz yorum yapabilir, veya sitenizden geri izleme gönderebilirsiniz.