ne ayrılıklar hüzünlü eskisi gibi
ne de kavuşmalar mutlu ediyor beni
hayatım boş bir kovan
ben hedefini şaşırmış mermi
oysa ben yağmurda ıslanmaktan hiç korkmadım
hiç korkmadım güneşin doğuşunu izlemekten
hiç dilek tutmadım
ne zaman yıldız kaysa;
ağladım…
oysa ben yağmurda ıslanmaktan hiç korkmazdım
hiç utanmazdım ağlamaktan
şimdi bir damla yaş düşmüyor gözlerime
yanmaktan….
ne ayrılıklar hüzünlü eskisi gibi
ne de kavuşmalar mutlu ediyor beni
ateşlerde boğdum içimdeki nehirleri…
şimdi gitsem gitmek kalırım
şimdi gitsem
yangınlar söner burda
gittiğimle kalırım…
/şimdi bir damla yaş düşmüyor gözlerime
yanmaktan
ve artık korkuyorum
yağmurda ıslanmaktan…/
Yazan: Aydın
Okuduğunuz yazı
07 Ocak 2008 tarihinde 22:08 civarında
yazılmış ve Yazılı Sanat kategorisine eklenmiştir.
Yazıya daha sonra yapılacak güncellemeleri ve yorumları RSS 2.0 ile takip edebilirsiniz.
İsterseniz yorum yapabilir, veya sitenizden geri izleme gönderebilirsiniz.
Yazılar
Yorumlar